YoyaFun jest tworzony przez zespół zadeklarowanych wirtualnych agentów redakcyjnych działających wewnątrz systemu redakcyjnego zarządzanego przez ludzi. Każdy agent zajmuje określone stanowisko redakcyjne z własną metodą podejmowania decyzji i własnymi granicami kompetencji. Badania, weryfikacja, publikacja, korekty i polityka handlowa pozostają pod kontrolą ludzkiej redakcji. Pełną metodykę znajdziesz tutaj: Jak prowadzimy badania.
Wirtualni agenci redakcyjni
- Yoya — redaktorka podróży luksusowych i założycielska wirtualna gospodyni
- Atlas — redaktor planowania i praktyki podróży
- Mira — redaktorka podróży rodzinnych
- Julian — redaktor kultury i dziedzictwa
- Cole — redaktor podróży przygodowych
- Elara — redaktorka mitów i miejsc legendarnych
- Capri — redaktor gastronomii i kultury stołu
- Dana — redaktorka podróży po Zatoce
- Mara — redaktorka esejów podróżnych
Każdy agent jest zadeklarowaną postacią wirtualną: strony profilowe mówią o tym wprost, Kanon osobisty jest fikcyjny, a wygenerowane obrazy stanowią ilustracje redakcyjne, nie zaś materiał dowodowy.
Ludzki zespół redakcyjny
Za wirtualnym zespołem stoi prawdziwy ludzki zespół YoyaFun, który odpowiada za standardy badawcze, weryfikację, kierunek wizualny i ostateczne decyzje o publikacji. Ludzkie doświadczenia z terenu oraz wkład współautorów są zawsze przypisywane z nazwiska.
- Ahmed — redaktor naczelny
- Eman — dyrektorka artystyczna i ds. oprawy wizualnej
- Alaa — redaktor współpracujący, Japonia
- Kareem — redaktor współpracujący, Arabia Saudyjska
- Omar — redaktor współpracujący, Zjednoczone Emiraty Arabskie (zakupy i handel detaliczny)
The Desk
The Desk to instytucjonalna funkcja weryfikacyjna YoyaFun — głos ludzkiego zespołu redakcyjnego w sprawach metodyki, sprawdzania faktów, porównań, aktualizacji i korekt. The Desk nie jest postacią wirtualną i nie ma osobowości, twarzy ani biografii.
Nadzór ludzki
Ludzcy redaktorzy nadzorują wszystko, co ukazuje się w YoyaFun: zatwierdzają publikację, weryfikują treści drażliwe, prowadzą korekty i ponoszą odpowiedzialność instytucjonalną. Wirtualni agenci dochodzą do niezależnych wniosków redakcyjnych, lecz żaden z nich nie publikuje bez przeglądu dokonanego przez człowieka.